Radary i fotoradary policyjne działają na podobnej zasadzie. Wysyłają one fale radiowe postaci wiązki w określonej częstotliwości (X, K, Ka oraz Ku, które mają zasięg od 10 do 34 GHz). Fale te odbijają się od nadjeżdżających pojazdów (w zależności od modelu fotoradar może uchwycić pojazd oddalony od kilku do kilkudziesięciu metrów, radar - nawet 500 metrów) i na zasadzie efektu Dopplera (różnicy częstotliwości fali wysłanej i odebranej) obliczają prędkość samochodu.
Fotoradary pracują w paśmie K i Ka. Narastający sygnał, jaki emituje antyradar, informuje, że w pobliżu działa policyjne rejestrator wykonujący zdjęcie. Przyjmuje się, że w przypadku sygnału w paśmie Ka, alarm zawsze jest prawdziwy (w przeciwieństwie do pozostałych pasm; antyradary mogą bowiem złapać sygnał bramy garażowej, kuchenki mikrofalowej, automatycznie otwieranych drzwi, które pracują w paśmie X i K).
Jeśli zarejestrowana przez układ elektroniczny fotoradaru prędkość jest zbyt duża niż przewidziana na danym odcinku drogi, fotoradar wykonuje zdjęcie. Znajdują się na nim - poza samym autem - data, godzina, miejsce wykonania zdjęcia, dopuszczalna prędkość i prędkość, z jaką poruszał się pojazd.
W przypadku wykrywalności fotoradarów użytkownik antyradaru musi zachować czujność, ponieważ sygnał antyradaru uruchamia się zazwyczaj za późno, by zapobiec wykonaniu zdjęcia.